donderdag 20 juli 2017

Een Ian-short voor mijn twee mannen

Voor we op vakantie vertrokken, had ik nog even de tijd om 2 Ian-shorten te naaien voor mijn twee mannen in huis. Een zwembroek heb je immers nooit teveel als je op vakantie vertrekt.
Normaal maak ik nooit een creatie uit La Maison Victor met dezelfde stof als in het magazine, maar Seppe is dol op haaien (oh en dino's ook wel hoor...mijn stoere tweejarige!) en dus was de keuze snel gemaakt.

Wat een zalig stofje en een makkelijk patroontje! Ik heb nog het langste zitten prutsen aan de rekker door de tunnel te trekken en mooi te verdelen, maar het is best een snel klaar project.
Mooie foto's trekken met een actieveling als Seppe was nog de grootste opdracht. Zowel manlief als zoonlief vonden de short heel comfortabel zitten en genoten ten volle van het zwembad. Op naar de volgende Ian, maar dan in een andere stof.

zondag 2 juli 2017

Bedankt om mij te helpen groeien!

Eind mei was het de laatste dag van Seppe bij zijn Moeke Griet. Als bedankje voor de 2 jaar die ze voor hem zorgde, maakte ik onder meer een gieter met de ondertussen bekende zin "bedankt om mij te helpen groeien".
Met heel veel trots gaf Seppe de grote gieter af aan zijn 'Moeke'. De stap naar een nieuwe opvangplek verliep goed, maar het is toch niet zo makkelijk voor een peuter van 2 jaar en 3 maanden.
De gieter gaf een ideetje aan de mama van Seppe's grote vriendinnetje van bij Moeke Griet die ondertussen al naar school gaat. De juffen van Lore en broertje Senne kregen ook een gietertje cadeau.
Mijn cameo mocht dus donderdag aan de slag om de presentjes tijdig klaar te hebben voor vrijdag. Wat een fantastische machine toch!
 

donderdag 29 juni 2017

Vaderdag met een schilderij, klei en t-shirtjes

Het is alweer een tijdje geleden, maar ik wou jullie de cadeautjes die hier werden geknutseld voor vaderdag niet ontzeggen.

Voor Seppe en Hanne, flockte ik een t-shirtje dat ze op de dag zelf konden aantrekken (en dat ook op andere dagen wel gepast is). Wat ben ik fan van mijn cameo!


De shirtjes werden met de nodige trots aangedaan op ons uitstapje met picknick en een bezoekje aan de speeltuin. Zalig hoe Seppe de hele tijd "super papa!" riep bij het aandoen van zijn kleertjes. (* smelt, smelt *).
Onze kleine man knutselde ook een prachtige canvas. Ik plakte wat stickers op het canvas en hij mocht aan de slag met waterverf. Op vrijdag doet hij niets liever dan met mama knutselen en als échte peuterpuber mocht mama ook niets doen om te helpen. Het zinnetje "ikke doen" klinkt iedereen met kinderen boven de 2 jaar ongetwijfeld zeer bekend in de oren.
Natuurlijk is Hanne nog veel te klein om zelf te knutselen, maar toch gingen we samen aan de slag. Met boetseerklei, gouden verf en de voetjes van je kinderen kom je al een heel eind!
Seppe vond het zo leuk dat hij er ook eentje wou maken met z'n handje.
Het werd een geslaagde dag, want naast de cadeautjes was ook de zon van de partij en dat maakt picknicken altijd fijner!

dinsdag 27 juni 2017

Een Lua voor Seppe

Het is hier stil geweest op de blog...heel stil. Dit wil niet zeggen dat ik lekker zitten luieren heb tijdens mijn bevallingsverlof: doopfeestjes plannen, opnieuw beginnen lopen (én proberen om dit 2 à 3 keer peer week te doen, wat niet altijd evident is met 2 kinderen jonger dan 2,5 in huis), een concertje van Coldplay meepikken en ja...er was ook tijd om te naaien!

Seppe is sinds juni in een nieuwe crèche gestart en er werd gevraagd om een slaapzakje mee te brengen. Nu heb ik niet zoveel zomerslaapzakjes liggen voor mijn 2-jarige, gezien hij dit niet zo frequent meer draagt sinds hij in zijn 'grote-jongens-bed' slaapt. Ik had vorige winter echter al stof in huis gehaald en het Lua-patroon van Straight Grain. De zwangerschap en het wat rustiger aan moeten doen, zorgde er dus voor dat de stof bleef liggen. Tot nu!
Al bij al een makkelijk patroontje, hoewel ik bij de rits toch een klein foutje maakte. Zeker dat dit bij slaapzakje nummer twee, dat ik al in mijn hoofd heb voor Hanne, vermeden zal worden.
Het stofje is eigenlijk wel een herfst-/winterstofje, maar door geen tussenvoering te gebruiken en een dunne voeringstof, kan het zeker en vast dienen voor de lente/zomer. Als we natuurlijk geen temperaturen krijgen zoals vorige week want dan zijn slaapzakjes en knusse dekentjes totaal overbodig!
Het stofje komt van Lavvi Ebbel.

donderdag 18 mei 2017

Lijmpistolen, cameo's ... babyborrel

Na een weekje of twee mijn lijmpistool en cameo als verlengde van mezelf te hebben gebruikt, mocht zaterdag het resultaat getoond worden op onze babyborrel.
Het zaaltje kon immers best wat gepimpt worden en ja Hanne verdiende wel wat roze accenten. De lampionnen werden feestelijk versierd met vlindertjes (allemaal gesneden met de cameo, wat een godsgeschenk!).

Het thema van de luchtballon en de olifant (het geboortekaartje) werd doorgetrokken. Boven de dessert table maakte ik 2 alternatieve luchtballonnen met ertussen een naamslinger. Voor de alternatieve luchtballonnen gebruikte ik alweer lampionnen (jaja, de webshop die ze verkoopt, had een goede klant aan mij) en als mandje een klein theekopje en onderzetbordje. Deze kocht ik in IKEA.

We hadden een springkasteel voorzien, maar je hebt altijd kindjes die het even rustiger aan willen doen. Ik richtte dus een knutselhoekje in. Ook dit mocht wel wat versiering krijgen. Ik maakte 4 kleurrijke luchtballonen uit papier, zodat de kindjes onmiddellijk wisten waar ze moesten zijn.
De luchtballonen werden gemaakt met de cameo en de naaimachine.


In plaats van de gewone tekeningen en kleurplaten, maakte ik onesies die de kindjes mochten versieren en aan de "wasdraad" mochten hangen. Een leuk idee dat op veel enthousiasme kon rekenen.

Het gastenboek maakte ik met houten hartjes in de vorm van een luchtballon. De mensen mochten hun naam noteren op een van de hartjes.

De kaartjes mochten in een herinneringsbox gedropt worden die ik liet maken bij Sweet Milly.



Voor de dessert table, maakte ik zelf niet zoveel. De gedecoreerde taart kocht ik bij grote uitzondering elders. Cupcakes en olifantenkoekjes rolden wel uit mijn oven. De cupcakes decoreerde ik met cupcaketoppers die ik zelf maakte.

Ik waagde me ook aan een nieuw recept voor de topping, maar dit werd niet zo'n succes (vond ik zelf, want de kindjes hadden het wel graag...sugar all around!).

Een nieuwigheid waren de icecream cone cupcakes. Makkelijk om te maken en een topper bij de -12jarigen.

De tafeltjes werden nog gesierd met luchtballonnen gevuld met chips en theelichthoudertjes met het luchtballonnetje en olifantje van het geboortekaartje.

Het was, voor ons althans, een geslaagd feestje!



zondag 7 mei 2017

One of a kind

Twee jaar geleden liet ik een stof bedrukken met het geboortekaartje van Seppe. De Nederlandse firma waarbij ik dit toen bestelde, bestaat helaas niet meer en het werd best wel een zoektocht om een bedrijfje te vinden die dit doet voor particulieren (ofwel zocht ik op de verkeerde manier).

De stof is mooi bedrukt, maar zeer rimpelig en kan niet volledig mooi platgestreken worden. Het resultaat mag er best wel zijn (ondanks de kreuken) eens het dekentje het parkje siert en onze knappe dochter eronder ligt!
Ik werkte af met een fuchsia biais en een lekker zachte minky fleece. Het zorgt in ieder geval voor een "one of a kind"-dekentje.

woensdag 3 mei 2017

Hét kraamcadeau bij uitstek!

Tweede keer mama en dus kan ik wel zeggen dat ik uit ondervinding weet wat hét kraamcadeau bij uitstek is. Voor mij zijn dit inbakerdoeken. Zowel bij Seppe als bij Hanne kocht ik voor de bevalling een mooie set inbakerdoeken van Aden+Anais. Bij Seppe ging ik voor de jungle collectie en Hanne kreeg de nieuwe collectie met goud voor meisjes.

Ik zette ook nog de inbakerdoeken van Done by Deer op mijn geboortelijst en tot mijn grote vreugde kreeg ik ze cadeau van een bevriend koppel. Ik maak niet snel reclame, maar voor beide merken wil ik dat best doen. Compleet verliefd op de collectie en de stof is perfect om in te bakeren (niet te stroef en stevig genoeg. En  ja, inbakeren doe je niet tot je baby een jaar is, dat klopt, maar de doeken zijn heel veelzijdig.
Je kan de doeken (met behulp van swaddle clips) vastmaken aan de buggy/maxi cosi om de kindjes de nodige rust te geven om in slaap te kunnen vallen, ze kunnen als dun dekentje worden gebruikt, je kan ze meenemen naar het zwembad of naar zee want om ook om af te drogen zijn ze ideaal!

Dus alle toekomstige mama's: zet een pak van deze zalige inbakerdoeken op je geboortelijst en mensen: koop een cadeautje van de geboortelijst (dit zijn immers dingen die de mama en papa echt willen/nodig hebben) en als je inbakerdoeken ziet staan, niet twijfelen! Het is een cadeau waar zowel mama als baby ontzettend veel plezier aan zullen beleven. 

maandag 1 mei 2017

Wikkeldeken

Tien weken geleden begon ik vol goede moed aan een wikkeldekentje voor de baby die toen nog in mijn buik zat. Eenmaal achter de naaimachine, kreeg ik harde buiken en ging dus voor de zekerheid maar even aan de monitor liggen. Als je op 2 minuten stappen van het ziekenhuis woont, ga je liever eens te veel dan te weinig. Na de monitor mocht ik nog even op controle bij de gynaecoloog die me naar huis stuurde met de zin: "het zal nog niet voor deze week zijn".
's Avonds mochten we bij vrienden eten, dus het wikkeldeken raakte niet af die dag. Eens aan het aperitief, kreeg ik weer buikpijn en voelde me erg misselijk. Een buikgriep, cadeau gekregen van de zoon, bleek al snel de boosdoener. Dit buikgriepje zette echter ook de bevalling in gang. Ons meisje werd 5 weken te vroeg geboren en moest 2 weken op de neonatale dienst blijven.
Van het wikkeldeken afmaken kwam niet echt veel in huis. Na het over en weer lopen naar het ziekenhuis, kwam de zorg voor Hanne hier thuis erbij. Denk daar dan ook nog een zoontje bij die net 2 werd (er moest dus ook nog een feestje gepland worden) en volop aan het peuterpuberen is en je kan begrijpen dat mijn naaimachine niet echt veel dienst gedaan heeft.
Deze week vond ik eindelijk de tijd (en zin) om de naaimachine van uit de kast te halen en dit is het resultaat! Deze keer volgde ik het patroon van Made by Jo. Een heel makkelijk projectje, maar ik ben toch meer fan van het vlinderdeken van Stof voor durf-het-zelvers dat ik hier en hier al eens maakte. De voetjes zitten er steviger in vast wat best wel praktisch is als je een klein schoppertje hebt zoals wij. 

De stof kwam van de stoffenkamer en ik ben op slag ook fan van de minky fleece, wat een zacht stofje is me dat!